Roofing Holland 1997-10-33 Foutje..., bedankt!

Hoe bont kun je het als werknemer maken voordat je aansprakelijk wordt gehouden voor een gemaakte fout? Wel, zeer bont! Onderstaand stukje is dan ook eigenlijk niet geschikt om gelezen te worden door werknemers; ze zouden er slechte gedachten van kunnen krijgen...

De aansprakelijkheid van de werkgever voor fouten van zijn personeel gaat namelijk veel verder dan menigeen denkt. Ook al draagt de werknemer voor uw gevoel alle schuld, dan nog is er slechts een minieme kans dat u, als werkgever, vrijuit gaat.
Wat te denken van het volgende geval: bij het opbouwen van een 'gedemonteerde' bedrijfshal ergens in Zeeland zakt werknemer P. bij het aanbrengen van de uit golfplaten bestaande dakbedekking door een reeds aangebracht gedeelte van die dakbedekking en valt van grote hoogte naar beneden. P. loopt ernstig letsel op en is waarschijnlijk levenslang arbeidsongeschikt.
De schade van P. is aanzienlijk, valt vooralsnog moeilijk in te schatten, maar een voorschot van 100.000 gulden lijkt hem alleszins reëel. Aangezien werkgever H. van mening is niets te hoeven betalen, moet de rechter dus maar uitkomst bieden.
P. stelt dat het hem overkomen ongeval te wijten is aan het feit dat op de betreffende werkplek geen, althans onvoldoende veiligheidsvoorzieningen door H. waren getroffen, er voorts onvoldoende toezicht was gehouden en het personeel, waaronder dus P. zelf, onvoldoende was geïnstrueerd.

Werkgever H. betwist het verhaal van P. en voert met name aan dat P. zich in strijd met uitdrukkelijke instructies had begeven op een gedeelte van het dak, waar geen enkele bescherming aanwezig was, en waar hij in verband met zijn werkzaamheden ook niet behoefde te komen.
De kantonrechter te Middelburg oordeelt, na de nodige getuigen-verhoren, dat voldoende is komen vast te staan dat P. door het dak is gezakt op een plaats waar de dakplaten al waren gelegd en P. voor zijn werkzaamheden niets te zoeken had.
Bovendien staat vast dat er voor de aanvang van de werkzaamheden en ook daarna overleg is geweest over de wijze van werken en dat P., toen hij ondanks de instructies toch over de dakplaten liep, zowel door H. zelf als door een paar collega's is gewaarschuwd, zodat de rechter geen moeite heeft de vordering van P. af te wijzen.
Ook de rechtbank in hoger beroep is het met de kantonrechter eens en voegt er, voor zover in deze van belang, nog aan toe dat P. "bewuste roekeloosheid" is te verwijten door willens en wetens naast de aanwezige beveiliging te gaan lopen en daarmee het hem bekende risico te nemen dat die platen zijn gewicht niet zouden dragen.
Uiteindelijk komt onderhavige zaak bij de Hoge Raad terecht die, zo'n 5 jaar na het ongeval, tot een geheel ander oordeel komt: ons hoogste rechtscollege laat weten dat van bewust roekeloos handelen pas sprake is, indien de werknemer (en nu komt het) "zich tijdens het verrichten van zijn onmiddellijk aan het ongeval voorafgaande gedraging, te weten het naast de aanwezige beveiliging lopen, van het roekeloos karakter van die gedraging bewust zou zijn geweest."
Anders gezegd: van bewuste roekeloosheid is alleen dan sprake als duidelijk is dat de waarschuwingen tot het besef van de betrokkene zijn doorgedrongen.
Dus, de werknemer die dagelijks aan risico's is blootgesteld en zich daardoor het gevaar niet meer realiseert, kan in principe geen bewuste roekeloosheid meer worden verweten. P. wordt dus in het gelijk gesteld en, voorzover mij bekend, is het gevecht om de hoogte van het schadebedrag nog in volle gang.

Voor de praktijk heeft de uitspraak van de Hoge Raad nogal wat consequenties. In de eerste plaats is het nu nog nauwelijks denkbaar wanneer er wel sprake is van bewuste roekeloosheid van de werknemer waardoor de werkgever niet aansprakelijk te houden is voor de gevolgen van een ongeval.
In de tweede plaats lijkt het er op dat de werkgever niet meer in staat zal zijn nog regres te kunnen halen op de werknemer indien deze door zijn gedrag schade aan een derde heeft toegebracht.
Tenslotte nog, zal de werkgever ook niet of nauwelijks nog kunnen ontkomen aan de regresactie van de bedrijfsvereniging die de schade aan de werknemer heeft vergoed en die verhaal zoekt bij de werkgever.

Kortom: u bent als werkgever in feite altijd aansprakelijk indien één van uw werknemers een fout maakt. Alleen indien u kunt bewijzen dat de fout met opzet is gemaakt, ontspringt u de dans.

Gelukkig maar, dat u zich goed verzekerd heeft...

door: J.C.M. Bonnier



Deze website wordt mede mogelijk gemaakt door:

Leveranciernaam