Roofs 2010-03-03 Dat is pas erg

Op het moment van schrijven (half februari) vriest het hier nog dagelijks. Bij ons in het westen wat minder dan bij jullie in het noord-oosten, maar we kunnen niet allemaal zo goed schaatsen als de meeste van jullie daar. Maar ik kan niet zeggen dat je krijgt wat je verdient, want zo’n winter als nu verdient niemand. Zeker geen dakdekkerbedrijf.

Ik weet niet hoe het bij jullie de laatste tijd gaat, maar ik kan het wel raden. De vrolijkheid en gezelligheid is er wel vanaf. Gribus, gruwel en gezemel horen inmiddels bij het dagelijks leven binnen de dakdekkermuren. We kijken als dakdekker toch al meer dan gemiddeld naar de weersverwachtingen, maar de laatste tijd kijken we nog vaker. En nog vaker worden we er niet vrolijk van. Niet vrolijk … ronduit chagerijnig worden we ervan. 

De verhalen van stokoude collega’s over dat zij (net na het begin van de jaartelling?) wel eens 6 weken aaneengesloten thuis zijn geweest heb ik inmiddels ook wel gehoord. Ja, het kan nog slechter, dat weet ik, maar daar koop ik nu niks voor. Van mij mag het warm water regenen. Wij willen werken. Wij willen geld verdienen.

Nu ja … wij moeten werken en geld verdienen om al die hongerige monden van onze werknemers, hun wederhelften en hun bloedjes van kinderen te kunnen voeden, en te zorgen dat hun hypotheek of huur kan worden betaald. Maar niet alleen moeten wij voor hun geld verdienen. Nee, onze leveranciers, Beatrix en haar gevolg, de leden van het (demissionaire) Kabinet Balkenende en al die andere mensen die afhankelijk zijn van onze belastingcentjes vinden dat wij moeten werken. Want als wij niets verdienen hebben ook zij te weinig inkomsten om rond te kunnen komen. Misschien moeten ze dan ook wel gaan werken.

Ik hoop van harte dat niet teveel bedrijven nu in de problemen komen. Wie nu kapot gaat als gevolg van het weer mag zich pas echt kl#t#n voelen. Zeker als je ziet hoe de financiële onderwereld, die de echte bovenwereld belazerd heeft, is geholpen. Onecht geld was verdwenen en moest met echt geld worden aangezuiverd. Echt geld was nodig om deze onverlaten het hoofd boven water te laten houden. Die echte harde euro’s zijn er nu niet meer en kunnen die kleine bedrijven met hun relatief kleine problemen dan ook niet meer redden.

Echt de pest zullen de werknemers van deze bedrijven erin hebben als ze merken dat hun salaris niet meer betaald kan worden en geen bank of overheidsinstelling hun bedrijf over deze tijdelijke dip wil helpen. Als ze thuis zitten zonder werk en met een onzekere toekomst. Niet iedere werkloze vakman heeft het in zich om voor zichzelf te beginnen. Maar ze merken vervolgens wel dat er wel geld is om megabonussen uit te betalen.

Ja, daar zit je dan als dakdekker met lege handen en zonder job. Terwijl met jouw spaargeld en belastingcenten grote bedrijven zijn geholpen, gezichtslozen aan exorbitante bonussen zijn geholpen en bij jouw bedrijf de stekker er is uitgetrokken terwijl met een sticker het gat had kunnen worden gedicht.

Dat is pas erg.

Theo Wiekeraad



Deze website wordt mede mogelijk gemaakt door:

Leveranciernaam