Roofs 2008-09-03 Het is weer niet gelukt

Ik had me helemaal voorgenomen om me niet meer te ergeren aan het beleid van de Staat der Nederlanden inzake Veilig en Gezond Werken. De wet is de wet en als we ons daar aan houden, dan gaat het goed. De boetes van de Arbeidsinspecties worden weloverwogen uitgedeeld en worden terecht als een economisch delict gezien. De wet zorgt voor eerlijke concurrentie. Dat had ik me voorgenomen te geloven. Maar het lukt me niet.

Je zal mij niet horen zeggen dat het op ieder werk van ons altijd volgens de wet 100% in orde is. Sterker, het is ook een utopie om te denken dat 100% veiligheid te allen tijde bereikbaar is. Maar dat er naar eer en geweten aan wordt gewerkt, dat durf ik wel hardop te zeggen. Ondanks alle zorg in het voortraject kunnen er lopende het werk hiaten ontstaan die opgelost moeten worden. Hoe goed je het personeel ook instrueert, en hoe je de werken ook controleert – er is altijd wel een reden te vinden om het bedrijf een boete op te leggen.

“Waar gaat het om?” vraagt u zich af. Wel, er moest een dakje van ca. 10 m² op ongeveer 5 m hoog gedekt worden. De aannemer zou de steiger laten staan. Veiligheid voor zijn rekening, afgesproken en bevestigd. Donderdags gaat onze uitvoerder langs, de aannemer is bezig, de steiger staat er. Volgens afspraak komen wij ’s maandags.

Die maandagochtend gaan twee voorlieden met alle opleidingen in hun pukkel en samen goed voor meer dan 30 dienstjaren op pad. Wat zien zij… u raadt het al: geen steiger.
Wat kunnen ze doen? Teruggaan was een optie. Maar ja, dat doe je zelf ook niet zou gauw. Volgens afspraak mogen ze zelf aan de hand van een RI&E voor kortdurende werkzaamheden bepalen of en hoe zij het werk mogen maken. Volgens het protocol mogen ze bij kortdurend (in dit geval één ochtend), minder dan 20 m² en niet repeterend werk indien mogelijk gebruikmaking van PBM’s. Ondanks dat het aanbrengen van tijdelijke ankerpunten op het dak niet mogelijk was, werd het risico ter plaatse als aanvaardbaar ingeschat (les 1: Veiligheid is het bewust omgaan met risico’s). De mannen gingen aan de slag. Op het moment dat ze klaar waren, en bezig waren met inpakken, werd het werk door de inspecteur, naar zijn eigen zeggen, voor 1 seconde stilgelegd.

Vanaf dat moment wordt het bedrijf gecriminaliseerd. Wij hebben onze dakdekkers namelijk in een levensgevaarlijke situatie geplaatst. In de RI&E had moeten staan dat PBM’s gebruikt hadden moeten worden. Er hadden veiligheidsogen moeten worden aangebracht, desnoods op het hoger gelegen dak - dat dan schijnveiligheid wordt gecreëerd, doet niet ter zake.
Dat de steiger weg is gehaald en de aannemer het contract niet heeft nageleefd en een onveilige situatie heeft gecreëerd, doet er niet toe. Het waren geen werknemers van hem die zich in een levensgevaarlijke situatie begaven, dus valt hem niets te verwijten. Wij werkten onbeveiligd en hebben onvoldoende gecontroleerd, daar gaat het volgens de verbalisant om.

Vervolgens kan je lullen als Brugman, argumenteren, documenteren en discussiëren met de verbalisant wat je wil, zijn waarheid is de waarheid - zo helpen hem onze wet almachtig.
Natuurlijk noteert hij een gesprek van bijna anderhalf uur op één A4-tje in zijn ongecompliceerde, ongenuanceerde ambtenarentaal waarin je jezelf niet meer herkent. Ook is hij genoodzaakt al je documentatie te kopiëren en voor de goede orde als dossiervulling mee te nemen. Dan is het afwachten. Na ongeveer 4 maanden valt dan een fikse boete in de bus en heb je echt het idee dat je alles met oog op Veilig en Gezond Werken voor LUL doet.

Maar het volgende steekt mij nog het meeste.
De eerste vraag van de verbalisant was: “Zijn de heren A en B werknemers van u ?” Bij een negatief antwoord (“Nee, het zijn ZZP-ers die voor ons aan het werk zijn”) had hij direct de voordeur weer opgezocht. Klaar. Hij had ons niet kunnen aanspreken op hun werkgedrag.
Ten tweede: Waar is hier het economisch delict dat wij hebben gepleegd?. De veiligheidsvoorzieningen zouden door de hoofduitvoerder worden verzorgd. Hij heeft daar kosten voor opgenomen, maar niet uitgegeven. Wij hadden met veiligheid gerekend en ook niet de intentie gehad iemand het brood uit de mond te stoten. Vervolgens komt er een boete oplegging uit de hoge hoed van ruim driemaal de aanneemsom. Leg mij dat eens uit!!!!???

Sorry, ik zou me niet opwinden. Het is wéér niet gelukt. 

 

Theo Wiekeraad



Deze website wordt mede mogelijk gemaakt door:

Leveranciernaam