Roofing Holland 1998-02-13 Beroepsklachten

Enige tijd geleden bracht ik met een aantal goede vrienden een weekeinde door in Zuid Limburg. We hebben toen een zeer inspirerende excursie gemaakt. Een excursie die ik ieder bedrijf wat bezig is met gezondheid en Arbeidsomstandigheden wil aanbevelen. We hebben een excursie gemaakt naar het mijnmuseum in Valkenburg, waar we werden rondgeleid door een echte mijnwerker. De man was 74 jaar oud en had zelf 25 jaar gewerkt in de Wilhelminamijn. Uit zijn verhalen bleek dat het bepaald geen pretje was in die mijnen. Werken in een temperatuur van 30 graden Celsius of hoger. Werken in een omgeving waar de relatieve luchtvochtigheid 85% en meer is. Werken in een ruimte waar de hoogte varieert tussen een halve en twee meter, terwijl je wel loodzware gereedschappen en hulpstukken moet meetorsen. Werken in een omgeving waar het gevaar immer op de loer ligt. Gevaar van gassen, gevaar van instorten, gevaar van water, gevaar, gevaar. Geen risico maar gevaar. Als de gangen te breed werden liet men ze zelf instorten met alle stof van dien.

En dan de herrie. Ventilatoren, breekhamers, lopende banden van staal op staal, brekers en allemaal in lange gangen ondergebracht. "En we droegen geen gehoorbescherming hoor", verzekerde de gids ons, "want dat was gevaarlijk. Dan kon je een eventueel alarm niet horen!" Volgens mij kon je met al dat lawaai helemaal niets meer horen, maar de oude voormalige mijnwerker kon alles nog prima verstaan. De man zag blijkbaar de verbazing op onze gezichten en verontschuldigde zich daarom regelmatig voor zijn werk met opmerkingen als 'de tijden waren toen anders' en 'we wisten niet beter' . Wij allen bewonderden de oude mijnwerker en konden ons, ondanks de verontschuldigingen, niet voorstellen hoe het was om zo'n beroep uit te oefenen.

Recent is door de stichting Arbouw de bedrijfstakatlas uitgebracht. In de atlas zijn de onderzoeksresultaten op het gebied van gezondheid en arbeidsomstandigheden van 52 beroepen in de bouw weergegeven. Het onderzoek is gedaan met behulp van vragen naar klachten aan de uitvoerenden van het beroep. Zo zijn ook bitumineuze dakdekkers en pannendekkers ondervraagd door Arbouw. Uiteraard is het beroep mijnwerker niet opgenomen in de atlas. Ik vraag me wel af wat zo'n mijnwerker destijds geantwoord zou hebben op vragen over zijn werk en zijn gezondheid. Wat zou de uitslag daarvan dan geweest zijn? stoffig? beetje donker?
Nog niet zo heel lang geleden zijn in Groot Brittannië nog stakingen onder mijnwerkers uitgebroken voor behoud van werk. Was gericht onderzoek naar de feitelijke gezondheid niet beter geweest dan onderzoek naar de klachten over de gezondheid en de werksituatie? Dan 'wisten we nu misschien wat beter'.

door: Ton Berlee



Deze website wordt mede mogelijk gemaakt door:

Leveranciernaam